The end
Ha allemaal,
Het is even geleden.
Zo ontzettend veel meegemaakt.
Johan heeft gesolliciteerd en is aangenomen als manager van een cdzaak in Gouda.
Ik heb gesolliciteerd. Uit de 18 brieven ben ik tot de laatste 3 gekomen waarvan er 2 aangenomen zouden worden. Ik heb een dagje meegedraaid, maar zag mezelf daar toch niet werken. Wel heel goed om de ervaring van het solliciteren op te doen. Ik weet weer wat ik kan.
En geniet nu extra van mijn werk wat ik nu heb. Er komen ook daar weer leuke uitdagingen aan, dus heb het nog prima naar mijn zin hoor!
Omdat Johan zijn baan in Gouda heeft gaan we nu echt op zoek naar een huisje in Gouda. Het heeft geen haast. We houden Funda in de gaten en gaan alleen voor een huis waar we razendenthousiast over zijn. Dus kan lang duren, maar kan ook morgen zijn.
Ondertussen nog even 3e IVF gedaan. Niet zwanger helaas.
Dus het is over. Geen kindje voor ons.
Maar het gaat wel goed met ons. We hadden ontzettend veel afleiding. Door sollicitaties (zat 2 dagen na punctie op gesprek, au!), drukke voorbereidingen voor open dagen op mn werk, optreden toneel, wat erg leuk was en supergoed ging. En we zijn net terug van 11 dagen vakantie op Kreta.
Het was heerlijk!
Maandag allebei weer beginnen!
Verder zijn we erg opgelucht. Klaar met 4,5 jaar hopen, 3,5 jaar ziekenhuisperikelen.
Verdriet is er als je bij anderen ziet wat je mist, waar je zo lang naar verlangde. Dat is confronterend.
We zijn gelukkig met wat we hebben, wie we zijn. En we hebben zoveel! Elkaar, en dat is meer dan genoeg.
Maarre…
Ik heb besloten. Er komt een nieuw blog.
Maar niet hier. Er ligt al een domein vast. Die hoort u later nog. Daarvoor zal ik mailadressen gaan scoren denk ik. Heb inspiratie op vakantie opgedaan.
Het wordt heerlijk. Lekker schrijven, over van alles en nog wat.
Maar niet over IVF. We zijn er klaar mee.
Een nieuwe start.
juli 2, 2010 at 14:13
Joh, wat een verhaal! Verdriet en blijdschap wisselen zich af in je stukje. Wat zijn jullie kanjers zeg, eigenlijk bijna niet klein te krijgen. Gelukkig maar!
Fijn dat jullie zo’n mooi vakantie achter de rug hebben, fijn dat Johan een baan heeft. Fijn dat jij het ook nog naar je zin hebt op je werk. Er is genoeg om dankbaar voor te zijn, maar toch, er is ook gemis. Ik wil jullie heeeel veel sterkte toewensen, maar ook veel plezier samen, in alles wat jullie doen. En ik hoop eigenlijk nog wel mee te kunnen blijven lezen over wat je allemaal mee maakt! Je schrijft zo leuk!
Veel liefs en zegen, jullie trouwe meelezer!
juli 2, 2010 at 16:53
Vandaag lees ik alleen maar blogjes van optimistische mensen en daar horen jullie ook bij! Jammer van het minder goeie nieuws, maar zo goed van de plaats die jullie dit geven. Goed ook van het werk waar jij nu van overtuigd bent het werk dat Johan nu gevonden heeft. Ik kan alleen maar zeggen: Het ga jullie goed! (en hopelijk mag ik nog meelezen op je nieuwe blog)
Liefs, Liesje
juli 2, 2010 at 19:12
Pff, wat is er een boel gebeurd bij jullie!
Leuke dingen maar natuurlijk ook verdrietige…
Heel veel sterkte, ik blijf (ook) graag meelezen!
En bovenal wens ik jullie Gods zegen toe,
Liefs Antje
juli 2, 2010 at 21:54
Jullie zijn dapper. Heel knap om verder te gaan. Uit eindelijk zijn God’s wegen niet altijd die van ons. Maar uit eindelijk bewandelen we wel Zijn pad.
We bidden dat jullie rijkelijk gezegend mogen worden. En dat God jullie liefde mag gebruiken.
Sasbelgie
juli 3, 2010 at 00:48
Hey Jo en Jans, met een dikke keel lees ik het stukje. Ja, het is zeker een zegen om elkaar te hebben, gelukkig maar! Ik ben benieuwd naar alle nieuwe verhalen van de nieuwe start. Gods zegen en tot blogs op je nieuwe domein (als ik daar tenminste mag kijken
Liefs, Marloes
juli 3, 2010 at 13:34
Sjee zeg…
Wat een heftig blogje.
Wat een mooi en krachtig blogje ook. Twee heel bijzondere mensen, dat zijn jullie!
En verhuizen naar Gouda, dat is eenheel andere en leuke uitdaging. Helemaal opnieuw beginnen. Wel zo logisch dat daar dan een nieuwe blog bij hoort, lijkt allemaal logisch.
Verder weet ik even n iet zo goed iets te schrijven over jullie grote wens die niet uit mocht komen. Daar heb ik ook gewoon geen woorden voor…
Daarom een dikke knuffel !
juli 3, 2010 at 15:36
Poei. Mooi maar voor mij ook wel erg confronterend stukje. Heel veel plezier, sterkte, succes en geluk in het leven na-. En gelukkig IS er een leven na-!
juli 3, 2010 at 17:50
Wat een moeilijke reis hebben jullie achter de rug zeg!! En dan is het des te mooier om te zien hoe veel jullie van elkaar houden, en dat jullie vol goede moed een nieuw begin maken, ook al kan het soms vreselijk confronterend zijn! Zo fijn om te horen dat jullie zoveel leuke dingen hebben gedaan en naar uit kunnen zien, vakantie, nieuwe baan, nieuw huisje!
Voor ons(ik en mijn man) begint nu alles pas, ICSI, wachten, hopen, misschien wel teleurstellingen, of grote blijdschap? Maar jullie verhaal maakt me niet neerslachtig, het geeft me juist kracht om vol goede moed te beginnen aan onze reis en ook te beseffen dat God er altijd is!
Ik wens jullie heel veel zegen en liefde op jullie verdere levenspad!
Ik zou graag je volgende blog willen volgen als dat mag!
Liefs, Maria N
juli 3, 2010 at 18:43
Wat een heftige tijd hebben jullie gehad, en wat hebben jullie een moeilijke keuze moeten maken!!
Je klinkt heel sterk, dapper van je(jullie)
Ik wens je nog veel sterkte, het zal vast niet altijd even makkelijk zijn..
Meid, succes!
En uiteraard zou ik je graag blijven volgen!
Liefs,
Elise
juli 3, 2010 at 21:13
Meid,
wat sneu dat de 3e ivf poging is mislukt…
Sterkte!
maar jullie staan desondanks nog heel positief in het leven.
Ik zou jou nog mailen schiet mij te binnen.
Heb ook het e.e.a te vertellen.
Vele blessings!
juli 3, 2010 at 21:53
Heb zulke dubbele gevoelens bij dit bericht. Zou je het liefst even een dikke knuffel komen brengen. Denk dat er maar bij dan. Veel liefs vanuit hier. We houden contact he… Binnenkort kom ik even kennismaken met je hubbie!
juli 4, 2010 at 14:46
Hoi,
Jeetje wat zijn jullie sterk zeg. Ongelooflijk, ik lees je blog al een tijdje mee. Eigenlijk sinds nadat Mattanja een link had geplaatst op haar weblog.
Het is voor mij herkenbaar om te lezen omdat ik ook een deel ervan heb meegemaakt, zoals de miskraam. Ik gun jullie zo dat het zou lukken maar ik vind het onwijs dapper en knap dat jullie nu een keus hebben gemaakt. Ik hoop je nog te kunnen blijven volgen op je nieuwe weblog.
Groetjes van Corina
juli 4, 2010 at 20:50
Oh meis. Wat enorm heftig maar wat heb je gelijk. Kijk naar de toekomst. Kijk naar wat je wel hebt. Waardeer dat.
Ooit he, voor Lars dacht ik ook dat het voor ons niet mogelijk was. Een vriendin van mij, die vroeger zeker wel 4 kinderen wilde vertelde mij: Kinderen zijn niet zalig makend, geen garantie voor geluk. Ze heeft er nu 2 en uiteraard zal ze niet zonder willen. Maar hoe veel plezier kinderen ook geven, ze geven ook zorgen, kosten ook geld.
En natuurlijk hadden jullie dat er graag bij genomen, daar lijdt geen twijfel over. Maar wanneer je geen kinderen hebt betekent dat niet alleen maar gesloten deuren maar ook veel deuren die nu open blijven en anders gesloten zouden moeten worden.
Richten jullie je op wat je wel hebt, dat is waar het om gaat. En dat wil niet zeggen dat er geen verdriet is, dat er geen verdriet zou mogen zijn. Tuurlijk is dat er. Dat heet rouwverwerking en daar moeten jullie door heen. En dat is niet erg, dat is niet fout. Dat is menselijk. En ook moeilijk.
Veel sterkte en veel succes met de nieuwe start!
juli 5, 2010 at 00:00
Wauw, zelfs met het volgen via hyves is er nog een hoop gebeurd in 2 maanden! Ben blij dat jullie qua werk positieve veranderingen doormaken en succes met het rustig aan vinden van een huisje in Gouda! (aangezien Bert daar ook werkt, gaan wij misschien ook nog ‘ns die kant op
En ik houd me natuurlijk ook aanbevolen voor de vervolgblog
juli 7, 2010 at 11:17
Succes met deze nieuwe start en heel veel sterkte ook!
juli 7, 2010 at 14:40
Knap van je hoor! En ik wil graag mee blijven lezen….. Veel sterkte met het verwerken van dit moeilijke gebeuren (geen kindje voor jullie), ik denk aan jullie!
Liefs, Anke
juli 7, 2010 at 16:21
jullie zijn kanjers.
altijd.
regardez le soleil, regardez son rire et apprécier. Parce que le soleil est gratuit, il est toujours là pour tout le monde.
(Kijk naar de zon, kijk naar zijn lach en geniet. Want de zon is gratis, hij is er altijd voor iedereen)
marie elise.
juli 7, 2010 at 16:43
Hoi Janneke, en Johan natuurlijk als hij meeleest,
Ik heb eigenlijk nooit gereageerd, maar wel altijd gelezen en gebeden. Ik vind jullie ontzettend sterk in alles wat jullie hebben meegemaakt. Leuke dingen, nare dingen, verdriet en blijdschap. Ik zie uit naar een nieuw blog, want talent voor schrijven heb je zeker. Heel veel geluk en Gods zegen in jullie leven. Ik bid dat hij jullie troost zal geven op heel veel manieren. Deze zondag hadden we een prachtige preek over gebedsverhoring. Dat t (helaas) niet altijd gebeurt op de manier zoals je wil, maar dat Gods doel hoger is: Meer van HEM in jou te doen groeien. Vond t erg mooi, maar snap dat de pijn blijft.
Dikke kus Els (en Koos)Hoefakker
juli 8, 2010 at 19:12
Jammer dat het niet gelukt is om jullie wens in vervulling te laten gaan. Maar ik vind het voor de rest een positieve log van jou.
Ik blijf je graag volgen in de toekomst.
juli 12, 2010 at 09:27
Heftige jaren achter jullie! Veel geluk voor de toekomst! Jullie blijven bij mij in gedachte en gebed!
juli 15, 2010 at 10:45
Ik vind het echt heel moedig dat je deze moeilijke beslissing maakt!! Ik heb altijd meegelezen en gebeden voor jullie..
Ik las laatst in een tijdschrift een artikel over: afscheid nemen van je kinderwens. ‘Als ik geen moeder word, wat word ik dan?’ Ik moest toen aan jullie denken. Misschien vind je het wel boeiend om te lezen en geeft het erkenning. Laat maar weten als je wilt dat ik het mail.
Ik wens jullie heel veel sterkte en succes met jullie nieuwe start! En als het mag vind ik het leuk om je blogs te blijven volgen.
Groeten Barbera
juli 15, 2010 at 22:36
Respect meis… voor álles!
Ik zou graag weer meelezen in je komende log… als dat mag =)
juli 17, 2010 at 11:33
Ik wens jullie heel veel liefde, geluk en gezondheid toe.
Lieve groet, Annemieke
juli 23, 2010 at 15:07
goh wat een verhaal, vind het zo enorm jammer! en ik sta hier met tranen in men ogen… Zo’n lange jaren wachten… ik heb heel veel respect voor jullie!
Wil jullie immens veel sterkte en geluk toewensen !!!!
Vanwege Linny
juli 23, 2010 at 18:44
Altijd met jullie meegelezen en mee gehoopt. Maar vandaag las ik dan een blog van twee bijzondere mensen waar enorm veel kracht en liefde woont.
Bewondering voor hoe je ermee omgaat en ik wens je alle goeds toe op je nieuwe weg. God heeft een ander plan met jou dan jij voor ogen had, maar het gaat goed komen.
Gods zegen!
augustus 3, 2010 at 11:02
Lieve Janneke en Johan,
Wat een enorme teleurstelling! Ik vind het ontzettend knap dat je nu al zo positief kunt zijn. Ik wens jullie heel veel sterkte met het verwerken.
Heel veel geluk en veel plezier in de nieuwe dingen die gaan komen.
Ook ik zou jullie graag blijven volgen.
(Je kunt mij een email sturen via mijn weblog, of anders een priveberichtje via hyves.)
augustus 8, 2010 at 16:11
Knap hoe je met de hele situatie omgaat. Ik wens je veel succes en sterkte om al wat gebeurd is samen een plekje in je leven te geven.